Orijentalni ples je umetnost i stoga podrazumeva tri faktora: teoriju, praksu i srce – bez koga nijedna vrsta umetnosti ne postaje živa. Rozina Favzia Er-Ravi (Tajne moje bake)

Orijentalni ples je istovremeno i umetnost i zabava, i način izražavanja sopstvene ličnosti, ali takođe i vrsta sporta, odnosno fitnesa. To je radost uživanja u harmoniji slobodnog pokreta i muzike, i u mogućnosti da se dobro osećamo u sopstvenom telu – što nas sve vodi oslobađanju od napetosti sličnom efektu meditacije, opuštanju i životnoj radosti. Jednom rečju – fizičkom i mentalnom zdravlju.

Zasniva se na improvizaciji koja prati tok muzike, ne postoji neki određeni obrazac koraka, "osnovni korak". Prefinjeni i složeni pokreti trupa i ruku se smenjuju, prelaze jedan u drugi, nižu se i kombinuju prateći muzičke fraze. Scenski ples može biti manje ili više koreografisan, ali ni tada ne sme da izgubi osećaj spontanosti.

Ples koji danas prepoznajemo kao „orijentalni“ ili „trbušni“ ples, nastao je početkom 20. veka u kabareima i pozorištima velikih gradova u severnoj Africi i na Levantu. Međutim, osnova orijentalnog plesa zapravo je široko rasprostranjena vrsta narodnog, društvenog plesa iz krajeva jugozapadne Azije i severne Afrike.

Trening, tehnika i praktični saveti

Svadba u Bagdadu razglednica s početka 20.veka

Inspiracija za ples

Poznate plesačice, narodne igre, običaji

Podelite s drugima: